Հայոց լեզու

Յ կիսաձայնը միանում է որևէ ձայնավորի և երկհնչյուն կազմում: Հայերենի երկհնչյուններն են՝

  • այ- հայ, մայր, վայր
  • յա- պատյան, կյանք, բրդյա
  • ույ- հույս, բույր, բույն
  • յու-հյութ,  մյուս
  • ոյ- խոյ, գոյ
  • յո-յոթանասուն, յոդ
  • եյ- թեյ, մեյլ
  • յի- լեռնային, կարդայի:

Продолжить чтение «Հայոց լեզու»

Домашняя робота

Купил папа Ирочке попугая.Научила Ирочка его мяукать, лаять,

говорить„Здравствуйте, ребята!”и захотела показать его своим

одноклассникам.

Решила она пойти с попугаем в школу, а бабушка к ней с просьбой:

–Сходи, пожалуйста, в магазин.

–Вот ещё! –ответила Ирочка. –Мне некогда! Отстань!

Она всегда так говорила, когда бабушка просила её что-нибудь сделать.

Отнесла Ирочка попугая в школу.Окружили ее одноклассники.

 Ирочка говорит попугаю:

–Поздоровайся с ребятами, Чико!

А попугай вместо „Здравствуйте, ребята!”говорит:

–Отстань!

Ребята удивились, а Ирочка покраснела, но тут же спросила снова

попугая:

–А как кошка мяукает? Помяукай, Чико!

Попугай посмотрел Ирочку и в ответ:

–Вот ещё!

–А как собачка лает?–чуть не плача, спросила

Ирочка.

–Мне некогда! –прокричал попугай.

Ребята засмеялись, а Ирочка рассердилась.

–Вот противный! Ничего говорить не хочет.

–Как не хочет?–не согласились ребята. –Он нам

очень многое рассказал. Молодец, Чико!

Продолжить чтение «Домашняя робота»

Հայոց լեզու

ալոճ, ալոջ, աղտ, ախտ, առատ, արատ, բրդել, բրթել, գինարբուկ,գինարբուք, թռչել,

թրջել, լուռ, լուր, խոժոռ, խոշոր, կապիճ, կապիչ, կարգ, կառք,հարդ, հարթ:

Ալոճը հատապտուղ է և աճում է լեռներում:

Ամբողջ փողոցը աղտոտված է արևածաղիկի սերմերով:

Երբ մենք փոքր էինք, քոյրիկիս քթից առատ արյուն էր հոսում:

Խաշի մեջ բրդում  են լավաշ և  նոր ուտում:

Գնարբուքի ժամանկ գրողներից մեկը սկսեց արտասանեց:

Մենք բոլորս լուռ նստել էինք, որպեսզի լսենք լուրերը:

Թռչելու ժամանակ հորդ անձևից թռչունը թրջվել էր:

Խոշոր պատահարից բոլորի դեմքերը խոժոռվել էին:

Հայոց լեզու

Հանձինս Թումանյանի` մենք ունենք ազգային մեծ բանաստեղծ: Թումանյանը ստեղծագործել է դեռ դպրոցական տարիներից, երբ առաջին անգամ սիրահարվել է իր դասընկերուհու վրա` գրելով`
-Հոգո՛ւս հատոր,
Սրտի՛ս կտոր,
Դասիս համար,
Դու մի՛ հոգար
Փոքրիկ Հովհաննեսը հաճախ էր թողնում դասերը, փախնում իր սիրած վայրերը… Թումանյանի թանգարանը գտնվում է Մոսկովյան փողոցում:Թումանյանի թանգարանում կարելի է նրան տեսնել էլեկտրոնային ձևով` ակնոցները աչքին, գլխարկը` գլխին, ձեռնափայտը` ձեռքին: Բազմիցս անգամ նա գրել է իր մայրիկի, հայրիկի, իր մանկության մասին: Թումանյանն ուներ տաս հատ երեխա, որոնց տարբեր խորհուրդներ էր տալիս: Կարևորում էր տան կարգ ու կանոնը` ասելով, որ մաքրությունը դա առողջության հիմքն է: Չէր սիրում, երբ տեսնում էր սենյակում որևէ ավելնորդ իր: Ազգը հպարտանում են Թումանյանով:

 

Моя улица и Моя город

Моя улица очень маленькая. У нас нет сада. Мы должны пройти улицу чтобы попасть в сад. Прямо возле нашего дома три детских сада чуть а правее школа. Я очень часто выхожу на улицу и играю со своими друзйами. Когда я была маленькой я должна была идти со взрослыми. Я должна была идти либо сестрой либо с дедушкой. Но теперь я взрослая и могу идти одна на улицу.

Мой город»

Ереван является одним из старейших городов мира. В разных частях города многие поселения были разрушены и уничтожены по разным причинам. Древнее поселение города — это пещера Еревана или Раздана, а клинописная надпись Аргишти, короля Королевства Ван, была открыта крепостями Арина в 1950 году, согласно которой Аргишти А основал город-крепость Эребуни. 782 года. Протокол свидетельствует. «Под командованием Халдеевского Бога, Аргишти, сын Менуа, построил город грома для могущества Бианиела

Հրանտ Մաթևոսյան Հացը 4 մաս

 Հացը 4 մաս

Հայրիկը նստել էր թախտի եզրին և ժպտում ու տնքում էր։ Նրա մեջքն, ուրեմն, նորից ցավում էր։ Բայց թե ինչու էր ժպտում՝ ես չէի կարողանում հասկանալ։
— էդ ռադիոն էդ ի՞նչ է երգում,-  հարցրեց նա։
— Կոմիտաս։
— Ինքը գրե՞լ է, թե ինքը երգում է։
— Ինքը գրել է, ինքը կոմպոզիտոր է։
Նա ժպտում էր, ապա ասաց.
— Ապրես, որ պատմությունն էդքան լավ ես սովորում։
— Ո՞վ ասաց։
— Ուսուցիչները եկել, ինձ օգնում էին։ Վաղվա դասերդ գիտե՞ս։
— Գիտեմ։
— Շնորհակալություն,— ասաց նա։— էդ ոչինչ, որ խոզերը չես գտել, ես հիմա կգնամ կբերեմ։
— Հիմա մութ է,— ասացի ես։
— Գելը երեկ գիշեր Մուշեղի խոզերն անտառում ջարդել է, վախենում եմ մերոնց էլ վնասի։
Նա ամեն վայրկյան ուզում էր թախտից ելնել և չէր ելնում։ Նա չէր ուզում թիկնել, բայց, ի վերջո թիկնեց։
—  Որ պառկում եմ՝ չի  ցավում,— ասաց  նա։— Միայն Պա՞րզ բացատը նայեցիր, թե ուրիշ տեղեր էլ փնտրեցիր։
— Պարզ բացատը նայել եմ,— ասացի ես։
— Ուրեմն, էլ Պարզ բացատ չեմ գնա,— ասաց նա,— ափսոս, ես հույս ունեի, թե էնտեղ կլինեն։
— Չգիտեմ,— ասացի ես,— կածանը խաշամով ծածկված էր, իմ նայածը չգիտեմ Պա՞րզ բացատն էր, թե մի ուրիշ բացատ:
—  Բացատի եզրին մի մեծ կաղնի՞ կար։
— Մի մեծ կաղնի կար, կաղնու տակ մի աղբյուր կար,— ասացի ես։
Ցավից ծամածռվելով նա ելավ միանգամից և փնտրեց գլխարկը։ Նա այնքան էր հոգնած, որ չէր հասկանում, որ գլխարկը ձեռքին է։
— Ափսոս, որ Պարզ բացատում չեն եղել,— ասաց նա,— ուրեմն հեռացել, հասել են խոր բացատ։
— Քո մեջքը ցավում է,- ասացի ես։
Նա ծաղրեց իր ցավը.
— Որ մթան մեջ աչքդ լարում ես՝ ցավը մոռացվում է։
— Ես քեզ հետ գալիս եմ,— ասացի ես։
Նա ինձ շոյեց.
— Դու էսօր շատ ես ման եկել, հաց կեր, մի քիչ հանգստացիր ու քնիր։
Երբ նա թաղվում էր մթան մեջ, ես բարձր ասացի.
— Ես էլ եմ գալիս։
— Ո՛չ,— կտրուկ ասաց նա,— դու գիրքդ կարդա։
Մթան մեջ՝ հաչոցով ու փափուկ թափով մի բան անցավ. շունն էր, գնում էր իմ հայրիկի հետ փնտրելու, հեռու անհայտություններում գտնելու, բերելու մեր խոզերը, որոնց միսը ամբողջ ձմեռ ես պետք է ուտեի, որոնց գնով ես պետք է հագնեի տաք վերարկու, ունենայի դահուկներ, դահուկային կոշիկներ, փափուկ վզնոց, ականջակալ գլխարկ…
Մայրիկը ընթրիքի սեղան էր փռում։ Ռադիոն կամացուկ երգում էր։ Գրասեղանին շոյիչ կաթնալույս էր մաղում լուսամփոփը։ Սպիտակ սփռոցին մարմրում էր լավ թխած սպիտակ հացը։ Հացի կողքին՝ կարմիր տապակած կարտոֆիլը։ Կարճ բոցերով վառվում էր օջախի փայտը։ Թեյամանը մեղմ չխկչխկում էր։ Եվ թեյի արծաթե գդա՛լն էր շատ գեղեցիկ, և ընկույզի դարչնագույն մուրաբա՛ն, որ փայլփլում էր կաթնալույսի մեջ, և գիշե՛րն էր թավ ու տաք, և տխո՛ւր էր միայնակ ծղրիդի ընդհատ երգը, որ լսվում էր երբեմն սեղանի մոտից, երբեմն՝ օջախի, երբեմն՝ իմ թախտի։ Այդ բոլորը տխուր ու գեղեցիկ էին և ստեղծված էին ինձ համար, բայց ես արժանի չէի դրանք ուտելու, դրանք զգալու, դրանց նայելու, դրանք լսելու։
— Ես հաց չեմ ուտում,— ասացի ես, մտա անկողին և շուռ եկա դեպի պատը։ Եվ բրդի ու փետուրի փափկությո՛ւնն էր ափսոս, և անկողնի ճերմակ մաքրությո՛ւնը։ Մայրս մոտենում էր, ես աչքերս փակեցի։ Նա ծածկեց իմ մեջքը և մրմնջաց.
— Երեխաս էսօր շատ է չարչարվել։

Հարցեր և առաջադրանքներ՝

  • Քո կարծիքով ինչո՞ւ է պատմվածքը վերնագրված «Հացը»:

Իմ կարծիքով այս պատմվացքը վերնագրելեն Հաց, որովհետև տղան շատեր սիրում ուտել:

  • Հաց բառով գտիր և գրիր առածներ, ասացվածքներ:
  1. Բերան կա հաց չկա, հաց կա բերան չկա:
  2. Որտեղ հաց էնտեղ կաց, որտեղ գինի, էնտեղ քնի
  3. Սովածը հաց կտեսնի երազում, ծարավը ջուր:

Homework

Թեմա-family(ընտանիք), professions(մասնագիտություններ)

Դասագրքից՝ էջ 20, վարժ. 7-ի տեքստը վարժ կարդալ:

Բառեր տեքստից՝  թարգմանել և սովորել

for short-շորտի համար , to take photos-տեղադրել նկարները, on the right-աջ կողմում, on the left-ձախ կողմում, an uncle-հորեղբայր, a cousin-զարմիկ, granny-տատիկ, bright-պայծառ, ideas-գաղափարներ, alone-միայնակ, together-միասին, skis-դահուկներ.

Продолжить чтение «Homework»

Մաթեմատիկա

Վարժ.281

 

2×5=1+1+1+1+1

1+1+1+1+1

 

5×2=1+1

1+1

1+1

1+1

1+1

 

6×3=1+1

1+1

1+1

1+1

1+1

1+1

 

3×6=1+1+1+1+1+1

1+1+1+1+1+1

1+1+1+1+1+1

 

4×5=1+1+1+1+1

1+1+1+1+1

1+1+1+1+1

1+1+1+1+1

 

 

5×4=1+1+1+1

1+1+1+1

1+1+1+1

1+1+1+1

1+1+1+1

 

1×8=1+1+1+1+1+1+1+1

 

8×1=1+

1+

1+

1+

1+

1+

1+

1+

 

5×6=1+1+1+1+1+1

1+1+1+1+1+1

1+1+1+1+1+1

1+1+1+1+1+1

1+1+1+1+1+1

 

6×5=1+1+1+1+1

1+1+1+1+1

1+1+1+1+1

1+1+1+1+1

1+1+1+1+1

1+1+1+1+1

 

2×9=1+1+1+1+1+1+1+1+1

1+1+1+1+1+1+1+1+1

 

9×2=1+1

1+1

1+1

1+1

1+1

1+1

1+1

1+1

1+1

 

Առ.281

 

3×4=12=12=x4x3

 

Առ.283

87×9=783

9×87=783

 

25×33=825

33×25=825

 

192×16=3072

16×192=3073

 

24×543=13032

543×24=13032

 

Առ.284

 

78×2=156

46382×25=1159550

672×3=2016

7281×32=252992

 

Առ.285

2×3=3×2

4×2=2×4

5×3=3×5

6×4=4×6

 

Առ.286

Լուծում

1)30×70=70×30

 

Առ.287

5+4=4+5

 

Առ.288

Այո

 

Առ.289

23×5=115

17×7=119

104×5=520

40025×3=120075

986×4=3944

2388×4=9552

 

Առ.290

56+56+56=168=56×3=168

7+7+7+7=28=7×4=28

3089+3089=6178=3089×2=6178

139+139+139+139=556=139×4=556

 

Առ.291

0,1

 

Առ.292

Լուծում

1)35×90=3150(օճ)

2)3150×2=6300(օճ)

Պատ՝6300 օճ.

 

Առ.293

Լուծում

1)10×4=40(զ)

2)40×4=160(զ)

3)160×4=640(զ)

Պատ՝640զիմվոր

 

Առ.294

Լուծում

1)20×15=300մ.

2)300×7=2100մ.

Պատ՝2100մ

 

Առ.295

1)12:2=6խ (տղա.)

2)3:15=5խ  (աղջ.)

3)6×5=30խ  (տղա.)

4)5×5=25խ  (աղջ.)

5)30+25=55խ

Պատ՝55խ

 

Առ.296

12-ով

 

Առ.297

Լուծում

1)3×2=6հաբ

2)60:6=10օր

Պատ՝10օր

 

Առ.298

Պատ՝9

 

Առ.299

Լուծում

1)40×3=120կմ

2)400:2=200կմ

3)200-120=80կմ

4)80+30=110կմ

Պատ՝110կմ

 

Առ.300

103<113

645>644

128<129

0<1

90918>90909

Կոմիտասյան օրերին

Կոմիտասյան օրերին մենք  մեկնեցինք  ճամփորդության դեպի Կոմիտասի անվան ինստիտուտ-թանգարան և  Կոմիտասի անվան պանթեոն: Իմ խումբը առաջին անգամ էր այնտեղ: Ճամփորդությունը շատ լավ անցավ: Այնտեղ տեսանք մուտքի դռան վրա տպատառով գրված՝‹‹Ճանապարհ›› բանաստեղծությունը: Երբ մտանք թանգարան, միանգամից տեսանք Կոմիտասի կենսագրությունը և այդ ընթացքում ինչ կարևոր իրադարձություններ են եղել Եվրոպական երաժշտության մեջ: Հետո արդեն տեսանք Կոմիտասի գրչարկղը, որը նվիրել էին նրա երկրպագուները, նաև այնտեղ կար Կոմիտասի դաշնամուրը, որը նվիրել էր նրան իր ընկերը: Թանգարանում  տեսանք նրա ստորագրությունը և նա ինչ նամակներ էր գրում: Թանգարանում մենք նաև երգեցինք Կոմիտասի երգերից: Շա՜տ լավ անցավ մեր ճամփորդությունը:

Խմբային աշխատանքի մասին

Մենք Կոմիտասյան օրերին կատարել ենք խմբային աշխատանք: Թմային աշխատանքի ժամանակ պատմել ենք Կոմիտասի մահը:Իմացանք, որ Կոմիտասը գժվել էր Կոստանդնուպոլիսում և Փանոս Թերլեմեզյանը գնացել էր նույն հոգեբուժարան, որպեզի տեսներ կոմիտասին: Բայց ոչմի բան չխոսելով և ամբողջ մի ժամ  լուռ մնալուց հետո,  Թերլեմեզյանը նկատեց նրա համառությունը և գնաց:

        

Հեղինակներ՝  Անի Գյոզալյան, Սվետլանա Համբարձումյան և Լալա Հովհաննիսյան: