Աղավնի

Վայրիի աղավնիի կուրծքը վրավորվել էր և ընկել էր մենակ աղբույրի եզրին և բոսոր  արյունը շիթ-շիթ հոսում էր և մեռնում էր:Քնքուշ պարիկը դալկահար տեսավ մեռնող աղավնուն և այսպես ասաց:

—-Տո՛ւր ինձ այն, ինչ որ թանկ է քեզ համար,էն թանկագինը, իսկույն կյանքը կտամ քեզ:

Մռնող աղավին ինքը իրեն.«Անպաճառ թանկագինը կյանքնե և այբյուրի վոգինք ծաղրում է ինձ»:

-Էհ, լավ, թո՛ղ լինի, տո՛ւր և նորից առ:

Պարիկը վերքին ցողեր սրսկեց և աղավնին ոսկի աչքերը բացեց ու թևին տալո խնդագին ծափեց.

—Երբ ես ուզում կյանքս նազելի ոգի:

—Թևերըդ եմ ուզում, կյանքըդ քեզ լինի:

—Թևեևըս ինչպես երբեք երբեք կյանքս առաց թռիչքի գին չունի,-ասաց թռչունը սրտաբեկ:

—Թռիր սիրելիս ազատ ու վայրի,թռիր և աշխաքին ասա ստրուկ,թե ինչ կյանքից ավելի կարևոր:

 

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s