Մայրենի

ՈՒղղակի
Լույսը վառե՛մ,-հարցրեցի ես։

Լեոնը բարկացած ասացձայն տվեց․

Լույսը ինչու  վառեցիր։

Ես կարդացի և ասեցի․

—Ոչինչ չեմ հասկանում։

—Գտա՛,- գոչեցի ես,- նրա հեռախոսով կասենք։

Անուղղկի

Ես ծիծաղալով ասացի, որ հրավիրատոմսը պատրվեց։

Հետո հաշտողաբար ասաց․ որ լույսը թող վառած մնա։

Լեվոնն ասաց․ որ պետքե կարդալ և ոչ ծատա խոսել։

Ես համոզում էի Լեոնին,  որ նրա ներկաությունը պարտադիր է։

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s